“Van eerste stappen achter de naaimachine naar zilver op Skills”
Julia de la Fuente zit in het derde jaar van de opleiding Fashion Tailor (niveau 4). Wat begon met “een beetje klooien” achter de naaimachine, groeide uit tot een plek waar ze zich helemaal thuis voelt.
“Toen ik een opleiding moest kiezen, wist ik dat ik iets wilde doen waarbij ik iets maak. Ik zat thuis al af en toe achter de naaimachine en vond dat eigenlijk gewoon leuk. Toen ik deze opleiding zag, was mijn keuze snel gemaakt.”
In de opleiding ontdekte ze hoe veelzijdig het vak is. “Een kledingstuk maak je niet zomaar. Er gebeurt best veel voordat het af is. Juist die afwisseling vind ik fijn. Je bent niet steeds hetzelfde aan het doen.” Je werkt niet alleen met stof en een naaimachine, maar leert ook precies en zorgvuldig werken. Van het uitdenken van een ontwerp tot het maken van een kledingstuk dat echt klopt.
Toch is er één moment dat er voor haar echt uitspringt. “Het leukste blijft voor mij achter de naaimachine zitten. Dan zie je alles samenkomen. Dan komt je werk echt tot leven.” Die motivatie bracht haar verder dan alleen de lessen. Julia deed mee aan Skills The Finals, het NK voor vakmensen. “De eerste dag mochten we rondlopen in de Brabanthallen, dat was echt indrukwekkend. De dag erna moesten we meteen aan de slag.”
De opdracht: een herenjas maken, inclusief eigen ontwerpkeuzes. “Ik begon met het tekenen van het patroon, zoals de mouw en kraag, omdat dat bij mij wat langer duurt. Daarna ben ik alles gaan uitwerken op stof en in elkaar gaan zetten. Uiteindelijk was mijn jas bijna af, alleen twee knopen misten nog. Maar ik was echt trots op wat ik had gemaakt.”
Op de wedstrijddagen kreeg ze ook steun van haar omgeving. Op de laatste dag waren haar ouders, vrienden en klasgenoten aanwezig om haar aan te moedigen. “Dat gaf me echt net dat extra zetje om harder te gaan werken.” Voor haar voorbereiding en deelname kreeg ze intensieve begeleiding van haar docenten, meneer Koers en mevrouw Gemin. In het atelier van meneer Koers kon ze veel oefenen en kreeg ze gerichte tips die haar hielpen om beter en zekerder te worden.
Die inzet bleef niet onopgemerkt. Julia won zilver en werd tweede van Nederland. “Toen ze mijn naam noemden, stond ik echt te springen en te zwaaien. Ik was zo blij. Het voelde als een bevestiging: dit kan ik dus gewoon.” De ervaring gaf haar niet alleen een medaille, maar ook meer zelfvertrouwen. “Ik heb geleerd dat ik me goed kan concentreren, ook als er veel gebeurt om me heen. En dat ik soms wat trotser op mezelf mag zijn.”
Voor de toekomst wil Julia zich verder ontwikkelen in de mode. Waar precies, dat ontdekt ze nog. Maar één ding weet ze zeker: ze gaat door in het vak.