““Ik wilde vooral doen. En dat kan hier gewoon.””

Waar anderen nog twijfelen, wist Job vooral wat hij níet wilde: alleen maar in de schoolbanken zitten. “Ik wilde een vak leren in de praktijk. Optiek is afwisselend en je kunt er veel kanten mee op. Dat sprak me meteen aan.”

Opvallend genoeg komt hij niet uit een optiekfamilie. “Nee, totaal niet. Iedereen doet iets anders. Al draagt bijna iedereen wel een bril,” zegt hij nuchter.

De keuze voor BBL bleek voor hem de juiste. “Ik werk het grootste deel van de week en ga één dag naar school. Dat betekent dat je vooral leert door te doen. De theorie krijg je op school, maar die zie je meteen terug in je werk. Dat maakt het logisch.” Job werkt bij Linneweever, waar hij drie tot vier dagen per week op de werkvloer staat. “Je helpt klanten, denkt mee en leert steeds meer zelfstandig werken. Vooral dat puzzelen vind ik leuk.”

Dat zie je ook terug in zijn favoriete vak: Oog en correctie praktijk. “Daar ga je echt kijken naar wat iemand nodig heeft. Je bent bezig met meten, rekenen en logisch nadenken. Het is een soort puzzel om de juiste sterkte te bepalen. Dat maakt het interessant.” Wat hem het meeste bijblijft, zijn de momenten waarop alles samenkomt. “Als je iets nieuws leert en dat meteen kunt toepassen op werk. Dat je een klant beter kunt helpen of vragen kunt beantwoorden. Dan merk je dat je echt stappen maakt.”

De combinatie van werken en leren vraagt ook iets van je. “Mijn grootste uitdaging is de theorie. Omdat je er in de praktijk minder mee bezig bent, moet je daar echt extra tijd in steken voor je examens.”

Toch haalt Job daar juist motivatie uit. Hij weet waar hij het voor doet. “Ik wil eerst goed worden in mijn vak. Gewoon alles leren wat er te leren valt. Daarna zie ik wel of ik nog verder ga studeren, bijvoorbeeld richting contactlensspecialist of optometrie.” Hoewel hij zijn klas minder vaak ziet, is het contact goed. “Het is altijd gezellig en je helpt elkaar als iemand iets niet snapt. Dat maakt het wel fijn.”